♣ سیــگار بین لبانم دلبـــری می کند...
چشمانـــم تاریک تاریکک تاریکککـــ....
دستــم را دراز می کنم گونه هایت را لــمس کنمـــ...
حجــمی از دود می پاشــد از هـمـــ...
تـــو...
یـــک رویــای دود آلـــود...!!!
♣اوّل قصـــّه ات یکـــی بودمـــ...
بـــعد، آنکه نبـــود خواهـــم شد...
گریـــه کردی و گریـــه خواهـــم کرد...
دیـــر بودی و زود خواهـــم شد...
مثــل سیـــگار اوّلـــت هستمـــ...
تــا ته ِ قصــــّه دود خواهـــم شد......
♣ تـمـام سـیگـارهـای دنـیـا را هـم کـه دود کـنـیــ ،
تنهـاییتـــ
تـوجـه هـیـچـکـس را جـز پـیـرمـرد سـیـگـار فـروشـ،
جـلـب نـخـواهـد کـرد....
♣ شـــــبیه کســی شده امـــ
کـــه پشـــت دود سیـــگارشــــ
بـــا خـــود می گویـــد :
بــاید تـــرک کنمـــ !
سیـــگار را ،
سيـــاست را،
مشـــروب را،
استــــمنا را،
تـــو را،
خـــانه را ،
زنــــدگی را ،
و باز پُــکــی دیگر ..
♣ بــی مـحابـــا
زنــدگی ام را در پکهـــای عمیق سیـــگارم گم کردمــ،
بــه آتــش بکــش روح آشفـــته ام را...
مــن مـــست پیـــک آخرمـــ...
پیـــک عشــــقـــ!
♣ سیـــگار هایم را آتش نزده گوشه ای انداختمــ...
بطــری های خالی ویســـکی گوشه ای آتاقم مرده اند...
و پیــــک های پر چشمـــک میزنـــند...
گـــریه های بی صــــدایم کجا رفتـــند...
حالا که از تــــمام بغض هایمــــ...
فقـــط چشــم های سرخ به جامی مانـــد...
♣ سيگار روشنت را در جنگل خشك و آشفته روح من انداختيـ...
بعد پرسيدي : مزاحــمت كه نشدمـــ ؟
"خنـــديدمـــ" ...
نــــه اصـــلاً ....
♣ بـــــی دود نفس کشیدن نمی توانـمـــــــ،
بـــگذار ذهنم را نیـــــــز در دود خفه کنمـــ...
♣ تــــــو را...
و تـــمام خـــاطراتت را ...
می سپـــارم به این حلقـــه های دود سیــگارمـــ ...
سیـــگارم که تـــمام شود ...
تو هم تـــمام شده ایــــ ...!!!
به هـــمین راحتیـــ ....
♣ شیشه های الکـــل هم دیگر روحم را ارضا نـمیکنند،
دیگر نخ های سیـــگاری هم جواب کله ام را نـمیدهند،
دردی که از لـــــحاف بالا برود،
سروصدای دهلیـــزهای گره خورده قلــبم رابلندمیکند....
کاش عشقـــی بود برای ارضای تنهایی هایم در سال جدید...
♣ نفــسی که بی تــــو جرأت آمـــــدن دارد،
در دود سیـــــگارم خفه می کنمــــ!
♣ مــــن از حوصـــله دلگیرمــــ...
از ایـــن "قـــارچ های غربتـــــ"
از این تکـــــــرار طوطی وار...
سیـــــگار می خواهـمــــــ...
سیـــــگار...
صبـــر شاید هـمین نزدیـــکی هاستـــــ....
صبــــر شایـــد از جـــنس من باشــــد...
♣ تنهـــــایی ام را پُــــک می زنـمـــ ،
تــا ریه هایم زنــــدگی را کـــــم بیــــاورند ،
و شـــرعی ترین خودکشــــي را تــــجربه کنمــــ....
♣ میــــسوزم، آرام و بی صدا....
مــــثل یک نخ سیــگار در دستانتــــ...
ســــرخی ام را میبینی؟ آنگاه که از جانم کام میگیریـــ،
گــُر میگیرد این آتشـــ....
اما شعــــله ای در من نیستـــــ!
کـــامی دیگر بگیر، تا جانی دوباره بگیرمـــ...
هم چنـــان میسوزمــــ،
دود میشـــوم میرقصم ، خاکسـتــرمیشوم می خشکمـــ...؛
و ملالـــی نیستــــ،
از این دلشـادم که هر لـحظه به لب هایت نزدیکتر میشومـ...
اما افسوس که سرانـــجامـــ ،
مثل ته سیــگار زیر پاهایت لـه خواهم شــــد....
♣ نـمی دانـمــــ!
سیــــگار می کـــشم یا حســـرت نبودنت را....
ریـــه هایم را پر از دود می کنـــم یا
پـــر از( آهِ )رفـــتنتــــ.
نــــمی دانم تو را دود می کنم یا خـــاطراتت را..
اصــــلا" چه فـــرقی می کنـــد ؟؟
تـــو رفتـــه ای و منــــ......
سیـــگار و حســرت و آه را با هم می کشمــــ..♣ مـــن نیز در حلــقه های دود سیگارتـــ ،
عشــــق را به آتـــش میکشمـــــ...
و با شعـــله ی آن سیــــگارم را روشن میکنمـــ...
آتـــش بزن عشق بی دلیــــلم را...
مــن آتـــش ندارم برای روشن کردن سیـــگار تردیدمـــ!!!
♣ اگـــر دست مــــن بود
به خورشــــــید مرخصی می دادمـــــ
به شب اضــــــافه کار!!
سیـــــــگاری روشن می کردمــــ
و با دود
از هواکــــش کافه بیــــرون می رفتمــــ......
مه می شــــدم در خیابان ها
که لااقلــــ...
این هــــمه گم شدن را
اتفــــاقی...کنمــــ....♣ مـــن امشـــب تلــــخ شــــده امـــــ
قهــوه فـرانســهـــ
بـدون شیــر و شــــکر
فنــــجان قهــوه را بردار
سیــــگار را لای لبان بگذار
......و بــــرو ...........
می دانـــمــــ
بیـن آدمهـــا
طعــم تلـــخ مــرا
از یـاد می بـریــــ !
♣ حــال كــه رفته ایــــ
مـــرد شده امــ !
بــسته بـسته سيـــگار ميكشـمــ
تا تــو را دود كنمـــ
در خيــــال ِ خسته امــــ...
♣ گـــــــــهگاهي گيـــــــــــج ميـــــــشومــــــــ ،
آن ســـــــــــالها كه ســيـــــــــــــگار نميكشـــــــــيدمــــــــــ ،
نـــــــــــگراني هـــــــــــايم را چـــــــــــگونه تســــــــــلي ميدادمــــــــــــــ...؟
♣ بــا هَر پُــــکی که به سیـــگارَم میزَنَمــــ؛
بَرگی اَز دَفتَر خاطِـــــراتَت را دَر سـینه اَم میسوزانَمــــ
اَمـــا اَفســــــوس وَ صَد اَفســـوســـ...
نَــــخی دیگَر وَ باز هَمــــــان خاطِراتــــ....
♣ وَقـتي اَزَم قـــول گـــِرِفتـــ
كـــه ديــگه سيــگار نَـــكِشَمـــــ،
نـــِميدونِست وَقتـــي نيستــــ،
مـــَن به قولَـــم بيشتَر اَز غـــــَم نَبودَنَش فِكر ميكُنَمـــ...
♣ زیـــر سیـــــگاری ِ هَــوَسَتــــ ،
پُـــر اَز تــَه سیـــگارهای ِ بَعد اَز هَم آغوشـــی بود !
وَ مَن بـــی آنکه بـــــٍدانَمـــــ...
هَــــــر روز ،
دَر سَطــــــل ِ زُبالِه خالــــی اَش می کــــَردَم .
تو مَـــــرا دود می کَردی وَ مَنــــ ،
اَفـــسوس که نــــمی دانــِستَمـــــ...