زیـــر سیـــــگاری ِ هَــوَسَتــــ ،

پُـــر اَز تــَه سیـــگارهای ِ بَعد اَز هَم آغوشـــی بود !

وَ مَن بـــی آنکه بـــــٍدانَمـــــ...

هَــــــر روز ،

دَر سَطــــــل ِ زُبالِه خالــــی اَش می کــــَردَم .

تو مَـــــرا دود می کَردی وَ مَنــــ ،

اَفـــسوس که نــــمی دانــِستَمـــــ...